Polityczne cele i postulaty
Początkowo szkic Kadimy był wiernym odbiciem poglądów Ariela Szarona oraz jego politycznych zamierzeń oraz decyzji. Wczesne doniesienia spośród obozu Szarona, tworzącego nową partię, mówiły o stworzeniu ugrupowania rzeczywiście "centrowego" oraz "liberalnego". Wydawało się, że Szaron pragnął w ów sposób wyciągnąć aż do Kadimy deputowanych aż do Knesetu spośród innych partii, po wielokroć o wielce znanych w Izraelu nazwiskach, którzy byliby w stanie przyjąć rząd premiera, pragnąc implementacji "umiarkowanego" programu politycznego. Szaron wierzył w prawdopodobieństwo realizacji tzw. mapy drogowej, biorąc przy uwagę spośród bliskimi relacjami spośród prezydentem USA, George'em W. Bushem.
W sprawach wewnętrznych, Szaron pokazał, że pragnie dojść aż do porozumienia ze swoim byłym koalicyjnym partnerem, antyklerykalną Shinui (uczestniczyła jej osoba w drugim rządzie Szarona w 2003 roku), która promowała swój program, ustawiony przeciw wpływowym ugrupowaniom reprezentującym wyznawców judaizmu ortodoksyjnego (Haredim). Jedna spośród takich partii, Yahadut ha-Torah, przyłączyła się aż do rządu Szarona w więc czasie, co oraz transza Pracy, po opuszczeniu koalicji gabinetowej przez Shinui. W przeszłości, podobnie Shinui nazywało się partią "centrową", bowiem odrzucało także socjalizm Partii Pracy (propagując zamiast tego ekonomię wolnorynkową), w tym także protest Likudu przeciw powstaniu palestyńskiego państwa.
Ówczesna minister sprawiedliwości Tzipi Liwni, uważana zbyt osobę nr 2 po Szaronie najpierw funkcjonowania partii, powiedziała mediom, iż Kadima ma zamiar pomóc realizację planów utworzenia oddzielnego palestyńskiego państwa[2], co spotkało się spośród poparciem znanego izraelskiego lewicowca Yossiego Beilina[3]. wbrew tego, Szaron był głównym "architektem" konstrukcji tzw. muru bezpieczeństwa, oddzielającego okcydentalny brzeg od czasu Izraela. myśl ta została skrytykowana przez lewą stronę izraelskiej sceny partyjnej. wbrew tego, przez wielu plany te uznane zostały zbyt pierwszy krok na drodze aż do końcowego pertraktacje stałych granic państwa żydowskiego.
22 listopada 2005 roku, na konferencji prasowej, Szaron wspomniał iż jest zbyt wycofaniem się spośród osiedli żydowskich na Zachodnim Brzegu. Odmówił ale podania terminu oraz innych bliższych szczegółów takiej akcji.[4]